eSwatini nowa nazwa Suazi
W kwietniu 2018 roku w 50 rocznicę niepodległości, Król Mswati III ogłosił zmianę nazwy kraju. Oficjalnie Swaziland nazywa się teraz eSwatini.
W języku siswati, eSwatini znaczy: państwo śródlądowe zamieszkałe przez ludność Suazi.
Zmiana nazwy zapowiadana była od dawna. W 1968 roku, kiedy Swaziland przestał być kolonią brytyjską, pozostawiono nazwę angielską obowiązującą przez 60 lat.
eSwatini to jedyna w świecie nazwa kraju zaczynająca się małą literą. Ciekawe czy nie będzie to stwarzać problemów natury technicznej?
Okazuje się że mała litera sprawiała trudności, nawet Wikipedia pisze nazwę kraju z wielkiej litery. Zaszła więc kolejna zmiana nazwy kraju, tym razem z eSwatini na Eswatini
Król Eswatini - Mswati III wybiera 15 żonę
Sindiswa Dlamini okazała się szczęśliwą, piętnastą żoną, 45-letniego monarchy, wybraną spośród tysiąca innych panien tańczących przed nim na dorocznym Tańcu Trzcin mającym miejsce pod koniec sierpnia 2013 roku.
Jako piętnastą – pierwszą damą Królestwa Eswatini, została zaprezentowana z czerwonymi piórami we włosach uważanymi za symbol rodziny królewskiej na uroczystym uwieńczeniu Tańca Trzcin w prowincjonalnej stolicy - Nhlangano.
Pragnę potwierdzić, że mamy nową liphovela (królewską narzeczoną)
, ogłosił Hlangabeza Mdluli, zajmujący się organizacją Tańca Trzcin.
Panna Dlamini ukończyła szkołę St Francis High School w stolicy Eswatini - Mbabane w zeszłym roku i jest finalistką konkursu piękności Miss Cultural Heritage.
Prawnie jest to 15 żona, jednak w ostatnich latach, trzy żony króla uciekły z powodu emocjonalnego i fizycznego znęcania się. Zostało więc tylko 12 żon.
Sindiswa Dlamini zamieszka wkrótce w pałacu królewskim, którego wartość szacowana jest na 100 milionów dolarów.
Eswatini w Afryce
Waluta Eswatini
Waluta Eswatini lilangeni, w liczbie mnogiej emalangeni i dolar namibijski są połączone z randem RPA w stosunku jeden do jednego i w dodatku możesz używać randy RPA we wspomnianych krajach. Nie zapomnij o wymianie wszystkich lokalnych walut przed powrotem do RPA. W Republice Południowej Afryki jedyną akceptowaną walutą jest południowoafrykański rand, w skrócie ZAR albo R.
Mapa Eswatini
15 największych atrakcji turystycznych Królestwa Eswatini
- Royal festivals (Taniec trzcin)
- Malandela's Lifestyle Centre
- MTN Bushfire Festival
- Myxo's cultural tours- KaPhunga
- Mkhaya Game Reserve
- Whitewater rafting on the Great Usutu
- Malolotja Nature Reserve
- KaMsholo Bushveld Safaris
- Royal Hlane National Park
- Shewula Mountain Camp
- Manzini
- Mantenga Falls i Cultural Village
- Phophonyane Falls
- Nsangwini Rock Art
- Maguga Dam
Wizy wjazdowe do Eswatini
Wizy do Eswatini są darmowe, wbijane są na granicy, dla posiadaczy polskich paszportów.
Absolutny monarcha ma ambitne plany dla swojego królestwa.
W monarchiach z niepodzielną władzą króla często obserwujemy wyższy poziom życia obywateli, niż w krajach demokratycznych. Król zazwyczaj dobrze pilnuje swoich interesów. Kiedy król jest bogaty, obywatelom żyje się lepiej. Eswatini to jedna z najbiedniejszych monarchii świata, jednak ostatnie decyzje króla wskazują na szansę diametralnych zmian. Wszystko zależy tylko, czy król nie popełni jakiegoś błędu. Eswatini ma wielki potencjał, może stać się rajem dla turystów. Potrzebne są tylko loty bezpośrednie z Europy albo chociażby z Dubaju. Jednak, zanim takie loty będą możliwe, kraj musi reklamować się.
Turystyka w eSwatini
Nowoczesne lotnisko zbudowane w Manzini z inicjatywy jego wysokości Mswati III, nazwane Sikhuphe International Airport czeka od niedawna na turystów międzynarodowych. Wokół całej tej sprawy panuje wiele zamieszania, wielu uważa że to kolejna nieprzemyślana decyzja króla. Lotnisko nazywane jest pogardliwie białym słoniem. Na dzień dzisiejszy lotnisko świeci pustkami, na parkingu dla 200 samochodów nikt nie parkuje, widok trochę przygnębiający. Nowoczesne rozwiązanie lotniska pozwala na lądowanie dwóch Boeingów w krótkim odstępie czasu. 300 pasażerów będzie odprawionych w ciągu godziny. Jest to liczba szacunkowa, bo ląduje tutaj tylko 3 samoloty dziennie, linii Swazilands Airlink. Inne linie nie zgłosiły chęci zaczęcia lotów od marca 2016 roku, czyli od dnia oficjalnego otwarcia lotniska. Król Mswati III ma realny plan uzdrowienia gospodarki Eswatini przez reklamę kraju w mediach międzynarodowych. Bardzo możliwe że liczy na turystów z Tajwanu. W dziwny sposób, Tajwan dodał 22 miliony dolarów na budowę lotniska, to dosyć dużo biorąc pod uwagę fakt że całkowity koszt budowy wyniósł 150 milionów dolarów.
Teraz budowane jest nowoczesne centrum kongresowe z luksusowym hotelem z 500 pokojami. Następna na liście budowy są: park rozrywki, centrum handlowe i kompleks sportowy. Przewidziany budżet to aż miliard dolarów.
Ma to zamienić Eswatini w kraj pierwszego świata gdzieś około 2022 roku. Tym czasem w kraju rośnie niezadowolenie. 60% ludzi żyje tutaj w nędzy, większość z tych ludzi jest nosicielami wirusa HIV. W dniu 29 sierpnia 2016 roku miał miejsce tragiczny wypadek ciężarówki. W wyniku kolizji zginęło 65 młodych dziewcząt przygotowujących się do tańca z trzcinami. Dziewczęta były w drodze po trzciny.
Propaganda rządu mówi że lotnisko stanie się wkrótce ważnym węzłem lotniczym łączącym Europę i Azję z Afryką Południową. Tym czasem, rolę najważniejszego portu lotniczego w tej części Afryki pełni Johannesburg. Wszystko możliwe, że dzięki reklamom, turyści zaczną rozumieć, że wiele taniej jest przylecieć do Eswatini i tutaj spędzić urlop w lokalnych parkach. Pamiętajmy, że jest to niewielkie państewko gdzie nie musimy jechać daleko do rezerwatów. Gorzej, jeśli chcemy dostać się do centrum handlowego kraju. Odległość z lotniska wynosi aż 80 km.
Marzeniem króla jest budowa portu oceanicznego dla tego odciętego od morza kraju. Kanał długości 70 km może połączyć Eswatini z Oceanem Indyjskim. Port będzie w stanie obsługiwać największe okręty lepiej niż Durban i Maputo zdaniem władcy.
Taniec Trzcin w Eswatini
Taniec trzcin Umhlanga to obrzęd w którym półnagie dziewice paradują przed królem. Każda z nich chce zostać żoną króla. Jak do tej pory Król Mswati III ma 15 żon. Niesione przez kobiety trzciny symbolizują dzidy. Mówi się, że jest to w celu upamietnienia bezlitosnych amazonek rządzących niegdyś tymi terenami.
Godziny otwarcia przejść granicznych
- Bulembu/Josefdal
- 08h00 – 16h00
- Gege/Bothashoop
- 08h00 – 16h00
- Lavumisa/Golela
- 24 hours
- Lomahasha/Namaacha
- 07h00- 20h00
- Lundzi/Waverley
- 07h00 – 16h00
- Mahamba
- 07h00 – 22h00
- Mananga 08h00
- 08h00 – 18h00
- Matsamo/Jeppes Reef
- 08h00 – 20h00
- Mhlumeni/Goba
- 24 hours
- Ngwenya/Oshoek
- 07h00 – 24h00
- Nsalitshe/Onverwacht
- 08h00 – 18h00
- Sandlane/Nerston
- 08h00 – 18h00
- Sicunusa/Houdkop
- 08h00 – 18h00
Malaria
Występowanie malarii w Eswatini ma charakter sezonowy i koncentruje się głównie we wschodniej i północnej części regionu Lowveld oraz w dolnej części regionu Middleveld, a szczyt transmisji przypada na okres od listopada do maja, zbiegający się z porą deszczową.
Jednak najnowsze dane wskazują na znaczącą zmianę w wzorcach transmisji, z nowym miesięcznym wzorcem ryzyka zachorowalności zidentyfikowanym jako trzy odrębne sezony: od lipca do października (wysokie), od listopada do lutego (umiarkowane) i od marca do czerwca (niskie).
Zmiana ta sugeruje, że wysokie ryzyko przenoszenia choroby może wystąpić po porze deszczowej, kiedy warunki do rozmnażania się komarów są sprzyjające, a nie w szczycie opadów.
Eswatini historycznie znajdowało się w fazie eliminacji malarii, ale w ostatnich latach odnotowano niepokojący nawrót choroby. Od lipca 2024 r. do marca 2025 r. w kraju odnotowano 187 przypadków malarii, a do października 2025 r. liczba ta wzrosła do 360 przypadków, z czego pięć zakończyło się zgonem.
Odsetek przypadków autochtonicznych (lokalnych) znacznie wzrósł, a 66% zbadanych przypadków w październiku 2025 r. miało charakter lokalny, co wskazuje na niepokojącą tendencję do utrzymującej się lokalnej transmisji, a nie przypadków importowanych.
Jest to wyraźna zmiana w porównaniu z poprzednimi latami, kiedy to przypadki autochtoniczne były rzadkie; na przykład w 2012 r. tylko 13% przypadków miało charakter autochtoniczny, w porównaniu z ponad 33% w 2019 r.