Cechy fizyczne antylopy Madoqua (Dik-dik)
Dik-dik - małe antylopy, których odcień sierści jest różny w zależności od siedliska i rodzaju roślinności — na obszarach półpustynnych zwykle kolor jest bledszy. Sierść ma zwykle kolor szaro-brązowy w górnych i prawie biały w dolnych partiach.
Antylopy Madoqua kirkii mają duże ciemne oczy otoczone białymi pierścieniami. Czarny punkt poniżej wewnętrznego rogu każdego oka zawiera przed oczodołowy gruczoł, który wytwarza ciemną lepką wydzielinę. Madoqua znaczą tą wydzieliną łodygi traw i gałązki jako granice ich terytorium.
Aby zapobiec przegrzewaniu się, przy jednoczesnej minimalizacji zapotrzebowania na wodę, Madoqua posiada ciekawy układ chłodzenia. Ich wydłużone pyski posiadają mieszki, do których pompowana jest krew. Przepływ powietrza chłodzi tę krew następnie, przepompowuje do krwiobiegu. Jednakże takie chłodzenie jest stosowane tylko w ekstremalnych warunkach, mogą one wytrzymać temperaturę do 72° C. Zdarza się, że padają ofiarą drapieżnych ptaków.
Madoqua żyją w różnych środowiskach z dobrą osłoną z dużą ilością pożywienia, ale bez wysokich traw. Często przenoszą się w tereny porośnięte niższą trawą, gdy trawy rosną zbyt wysokie i utrudniają im widoczność.
Zachowanie
Madoqua żyją w monogamicznych parach na stałych terytoriach o niskiej roślinności wzdłuż suchych rzek. Oznaczają swoje terytorium wydzieliną z przed oczodołowego gruczołu. Wzrok, węch i słuch mają dobrze rozwinięte, Madoqua są bardzo czujne. Reagują na wezwania alarmowe innych zwierząt. Kiedy w niebezpieczeństwie mają tendencję do ukrywania, zamiast uciekać.
Samica Madoqua rodzi jednego potomka po ciąży trwającej od 6 miesięcy. Rodzice dbają o młode do czasu następnego porodu. Wtedy odganiają samodzielne już dzieci.
Jadłospis
Madoqua jedzą liście, pędy, owoce i jagody. Są one niezależne od wody powierzchniowej, czerpią wilgoć z jedzonej roślinności. Zazwyczaj prowadzą nocny tryb życia, unikając upału i niepotrzebnych strat wody.
Drapieżniki i zagrożenia
Ludzie od dawna polują na Madoqua, ustawiają pułapki wzdłuż ścieżek. Małe kości z nóg i stóp są używane do wyrobu tradycyjnej biżuterii. Ich skóry nadają się do wyrobu rękawic.
Czy wiesz, że?
Kiedy przestraszona, madoqua gwizda przez nos, brzmiący jak zik-zik, od którego nazywa je się dik-dik.
Sól jest ważna w diecie Madoqua, ale nie muszą jej jeść, wystarczające ilości znajdują się w pożywieniu.
Dik Dik ciekawostki
Przestraszone biegną zygzakiem z prędkością do 42 km/h wydając dźwięk podobny do „dik-dik”. Ostrzeżenie nie chroni tylko inne madoqua- ostrzega także większe zwierzęta przed niebezpieczeństwem.
Madoqua nie są najmniejszymi antylopami na świecie. Osiągają 40 cm wysokości w kłębie i 4-6 kg wagi. Najmniejszą antylopą świata jest Antylopka karłowata Neotragus pygmaeus
Z powodu ich wielkości, stają się łupem dla wielu drapieżników. Największym wrogiem jest człowiek. Z ich skóry robione są rękawice. Antylopa jest tak mała, że każda skóra wytwarza tylko jedną rękawicę.
Dik-dik żyją w parach, nie w stadach
Łatwo rozróżnić samca od samicy. Samiec jest większy i ma różki. Samica jest bez rogów.
Piją bardzo mało wody. Ich mocz jest bardzo gęsty. Nie marnują wody nawet w moczu
