Safari w Krugerze

Park Krugera, bramy

Czytaj artykuł

Park Krugera dla początkujących

Zostaw tylko ślady stóp, nie zabieraj nic poza zdjęciami

Bramy wjazdowe

Park Krugera (z wyjątkiem wschodniej granicy z Mozambikiem) ogrodzono potężnym płotem zdolnym odpierać ataki słoni. Koszt 1 kilometra ogrodzenia odpornego na słonie i nawet działania ludzi wynosi ZAR 200 tys. (ok. 50 tys. PLN). Do tego dochodzą ogromne sumy na naprawy uszkodzeń spowodowanych przez kłusowników, imigrantów i powodzie.

Bilety do Parku Krugera w roku 2027

Przyjezdni nie mają więc wyboru, muszą wykupić „conservation fees”, czyli bilety wstępu pokrywające koszty związane z utrzymaniem rezerwatu i wjechać do przez jedną z dziewięciu bram głównych. Bramy Krugera składają się z budynku recepcji (w większości ze sklepem z pamiątkami i stacją paliwową). Strażnicy dokładnie sprawdzają, czy wjeżdżający i ich pojazdy spełniają wymagania. Cena wstępu (2027) wynosi ZAR 692 (ok. 164 PLN) od osoby dorosłej za dzień. Tak wysoka cena pokrywa koszty budowy i konserwacji ogrodzenia, jak też utrzymanie oddziałów zbrojnych do walki z kłusownictwem.

Obywatele RPA płacą jedynie ZAR 140, czyli 4 krotnie mniej.

Nazwy bram to: Punda Maria, Pafuri, Phalaborwa, Malelane, Crocodile Bridge, Numbi, Phabeni, Paul Kruger, Orpen.

Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od pory roku.

Godziny Otwarcia Bram (Park Krugera)

Odwiedzający nie mogą pozostawać w nocy poza bramami kempingów. Nie zastosowanie się do tych przepisów lub przybycie po zamknięciu bramy nawet kilkuminutowe spóźnienie jest karane wysokimi grzywnami.

Bramy ośrodków noclegowych na terenie Krugera są otwarte wcześniej niż główne bramy rezerwatu, dając turystom zakwaterowanym w środku większą szansę w bezkrwawym polowaniu.

Poranki, zwłaszcza latem, kiedy słońce wschodzi wcześniej, są najlepszą porą na obserwację zwierząt, dlatego samochody ustawiają się w kolejce „kto rano wstaje, temu pan Bóg daje”.

Wybierz rodzaj bramy, aby sprawdzić godziny wjazdu i wyjazdu. Godziny mogą ulec zmianie – zalecamy ich potwierdzenie przed przyjazdem do parku.

Styczeń

Wjazd 05:30

Wyjazd 18:30

Luty

Wjazd 05:30

Wyjazd 18:30

Marzec

Wjazd 05:30

Wyjazd 18:00

Kwiecień

Wjazd 06:00

Wyjazd 18:00

Maj

Wjazd 06:00

Wyjazd 17:30

Czerwiec

Wjazd 06:00

Wyjazd 17:30

Lipiec

Wjazd 06:00

Wyjazd 17:30

Sierpień

Wjazd 06:00

Wyjazd 18:00

Wrzesień

Wjazd 06:00

Wyjazd 18:00

Październik

Wjazd 05:30

Wyjazd 18:00

Listopad

Wjazd 05:30

Wyjazd 18:30

Grudzień

Wjazd 05:30

Wyjazd 18:30

Miejsca piknikowe

Bez ogrodzenia, zwykle w odległości około jednej do dwóch godzin jazdy od miejsca noclegu, oferują miejsce na odpoczynek i posiłek. Nie są to miejsca, gdzie spędzamy z rodziną cały dzień. Pikniki w Krugerze powstały z myślą o osobach, które wyjechały z samego rana na „game drive”, bez szansy na zjedzenie śniadania. Bardziej pasowała by tu nazwa, przydrożny bar, bo śniadania zwykle nie przywozimy w koszyku, tylko kupujemy na miejscu. W wielu takich miejscach możliwe jest jednak wypożyczenie „skottel braais”, czyli grillów na gaz. Moim zdaniem, jeśli mamy do dyspozycji tylko parę dni na zwiedzanie Parku Krugera, lepszym rozwiązaniem będzie szybkie śniadanie bez marnowania czasu. Grilla zawsze możemy urządzić na kempingu.

Miejsca piknikowe sytuowane są często w pobliżu rzeki, zwykle w cieniu wielkich drzew. Ciągła obecność ludzi wystarcza, by odstraszyć drapieżniki, ale przyciąga natrętne koczkodany i pawiany, nawet odważne antylopy i wiele ptaków czekających, by zabrać nam żywność.

Drogi Asfaltowe w Parku Krugera

Szacuje się, że łączna długość dróg w Parku Krugera wynosi około 2500 km, z czego około 850 km stanowią drogi asfaltowe. To właśnie nimi najczęściej się poruszamy podczas safari.

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że asfaltowe drogi odbierają safari nieco z jego naturalnego charakteru. Jednak po dłuższym pobycie zaczynamy doceniać ich zalety — przede wszystkim komfortową i płynną jazdę, bez charakterystycznych dla dróg szutrowych nierówności i wstrząsów.

Okazuje się również, że asfaltowe drogi mają swoich zwierzęcych amatorów. We wczesnych godzinach porannych lwy często wygrzewają się na nagrzewającej się nawierzchni. Z kolei roślinożercy chętnie korzystają z bujniejszej trawy rosnącej wzdłuż poboczy. Jest ona lepiej nawodniona dzięki wodzie deszczowej spływającej z asfaltu, wraz z osadzonym na nim pyłem i kurzem.

Większość dróg w Parku Krugera stanowią jednak drogi szutrowe i gruntowe. Mniejszy ruch może wydawać się kuszącą alternatywą, ale trzeba pamiętać, że ich nawierzchnia bywa pełna nierówności i głębokich wybojów. Na takich odcinkach zaleca się odpowiednie obniżenie ciśnienia w oponach, co poprawia komfort jazdy i zmniejsza ryzyko uszkodzenia zawieszenia.

Niezależnie od prędkości jazdy na drogach szutrowych stosunkowo łatwo można złapać „kapcia”, a w warunkach Parku Krugera taka awaria może mieć bardzo nieprzyjemne konsekwencje. Dodatkowym utrudnieniem jest fakt, że w czasie pory deszczowej część dróg może być okresowo zamykana.