Wyschnięte doliny rzeczne Namibii
Zielonkawo niebieska laguna rozciąga się elegancko obok linii brzegowej pustyni Namib, na północnej granicy Parku Narodowego Namib-Naukluft. Jest to morski obszar chroniony (sanktuarium morskie), obejmujący ochroną ponad 50000 ptaków w okresie letnim i 20000 zimą.
W dodatku jest to jedno z najważniejszych estuariów w Afryce Południowej ze względu na swoją unikalność. Sandwich Harbour składa się z południowych równin powstałych z odkładającego się błota i mułu oraz północnych mokradeł zasilanych słodką wodą.
Port Sandwich leży około 80 kilometrów na południe od Walvis Bay, wzdłuż namibijskiego Wybrzeża Szkieletów, a jego nazwa ma swoją historię.
W latach 80. XVIII wieku brytyjskie statki wielorybnicze Sandwich
i Penguin
szukały tu schronienia w naturalnym porcie podczas jednej z okropnych burz nawiedzających ten region.
Wkrótce stało się to popularnym miejscem dla statków i pozostawało w użyciu aż do lat 50. XX wieku, kiedy to populacje wielorybów uległy załamaniu.
Obecnie port dysponuje minimalną infrastrukturą i służy jedynie do podstawowych postojów. Tereny otaczające port stanowią obecnie chroniony park narodowy, w którym działalność człowieka jest celowo ograniczona do minimum.
Położenie portu znajduje się w strefie przejściowej, gdzie solniska przechodzą w słone bagna, gdzie wydmy przechodzą w zarośla, a morskie powietrze miesza się z suchym upałem, tworząc ekosystem wyjątkowy i niepowtarzalny.
To właśnie ta geografia sprawia, że Sandwich Harbour jest domem dla dzikiej przyrody, której nie ma nigdzie indziej w Namibii.
Woda w północnej części pochodzi z ogromnych rezerwuarów wodnych znajdujących się pod wydmami piaskowymi, oddzielonych od wód Oceanu Atlantyckiego barierą skalistych plaż. Ogromne pokłady wodne uzupełniane są głównie przez efemeryczną rzekę Kuiseb. Określenie „efemeryczna”, powszechnie stosowane, nie jest naszym zdaniem poprawne. Rzeka Kuiseb napotyka na swojej drodze przeszkodę nie do przebycia, jaką są wydmy piaskowe. Nie ma więc wyboru, woda zmuszona jest do sączenia się przez pokłady piasku. Zwiększone opady deszczu powodują większą ilość wody na Sandwich Harbour, jednak proces ten zajmuje aż 15 lat. Rzeka Kuiseb wypływa z gór w okolicach Windhoek, w odległości około 560 km. Pokonanie ostatniego odcinka biegu rzeki, pod wydmami o długości około 60 km zajmuje aż 15 lat. To chyba najwolniej płynąca rzeka w świecie. Miejsce to uważane jest za najbardziej aktywne pod względem geomorfologicznym na całym wybrzeżu Namibii. Zmienia się ono bezustannie pod wpływem wiatrów i prądów morskich.
W przeszłości Sandwich Harbour był ważnym ośrodkiem rybołówstwa, bardzo cenionym portem ze względu na pokłady wody pitnej i zakładami przetwórstwa rybnego. Dowody ludzkiej działalności cały czas są widoczne, jednak z powodu bezustannie przenoszących się wydm piaskowych, wszystkie te miejsca przechodzą w głąb pustyni Namib. Można tam zobaczyć kilka rozbitych okrętów, wchłoniętych przez stale posuwającą się pustynię. Obecnie jest to bardzo ważne miejsce pod względem ochrony środowiska, otoczone czerwonymi wydmami.
Zielone trzciny wyrastają dumnie z piasku, obok śladów pozostawionych przez szakale. Stada różowych flamingów dumnie chodzą po wzdłuż wybrzeża dodając dużo uroków do tego romantycznego miejsca.
Wędkowanie na Sandwich Harbour
Plaża na Sandwich Harbour jest w odległości niecałe 50 km w kierunku południowym od Walvis Bay. Jest ona ogromna i pusta, możesz więc cicho czekać na ryby takie jak kabeljou, steenbras albo galjoen. Pamiętaj że potrzebujesz samochód z napędem 4X4 żeby być w stanie dojechać do Sandwich Harbour i jechać wzdłuż plaży na której będziesz wędkować. Przy planowaniu wyprawy pamiętaj o przypływach. Sandwich Harbour leży na terenie Parku Narodowego Namib-Naukluft, dlatego potrzebna jest licencja pozwalająca na wjazd na tereny estuarium. Pozwolenie takie można otrzymać z Ministry of Evironment and Tourism w Walvis Bay za R30 od osoby plus R10 od samochodu.
Podróż samochodem do Sandwich Harbour
Trasa do Sandwich Harbour nie jest zwykłą przejażdżką i nie dajcie się zwieść żadnemu innemu przewodnikowi, który sugeruje coś innego. Droga wychodzi z Walvis Bay jako porządna szutrowa autostrada, ale potem zamienia się w solnisko. Solniska zasadniczo różnią się od piasku pustynnego. Są twardsze, bardziej ścierne i bezlitosne dla opon oraz zawieszenia. Są one również bardzo zmienne, a w niektórych miejscach „droga” zamienia się w szereg równoległych śladów, które pozostawili inni kierowcy, starając się znaleźć najtwardszy podłoże. W deszczu niektóre odcinki stają się zdradliwe.
Jeśli zamierzasz jechać samodzielnie, musisz wynająć samochód z napędem 4×4 i dużym prześwitem, ponieważ standardowy SUV będzie miał trudności na takim terenie, a przecież nie chcesz utknąć w szczerym polu. Zużycie paliwa również będzie znacznie wyższe, niż można by się spodziewać, a to właśnie z powodu warunków drogowych. Podczas jazdy w tym rejonie trzeba być bardzo uważnym. Teren wydaje się monotonny, aż nagle się zmienia, i łatwo jest zjechać na miękkie podłoże lub przegapić skręty. Większość pojazdów porusza się z prędkością od 40 do 60 kilometrów na godzinę na większości trasy.
Wycieczka z przewodnikiem to bez wątpienia najlepsza opcja, nawet jeśli zdecydujesz się tylko na jednodniową wycieczkę. Profesjonalny kierowca zna aktualny stan solniska, ma przy sobie sprzęt ratowniczy, rozumie sezonowe zmiany warunków drogowych i może poświęcić czas podczas jazdy na dzielenie się wiedzą o dzikiej przyrodzie i geologii, zamiast skupiać się na tym, by nie utknąć. Samodzielna jazda jest możliwa, jeśli czujesz się pewnie za kierownicą samochodu z napędem na cztery koła, masz doświadczenie w jeździe po solniskach i jesteś gotów zaakceptować ryzyko awarii z dala od najbliższej pomocy. Jednak większość odwiedzających uważa, że wycieczki z przewodnikiem zapewniają najlepsze wrażenia. Sandwich Harbour Najlepszy czas na wizytę w Sandwich Harbour

