Surykatki i dziwogony

Jak oszukać surykatkę

Czasami dziwię się, jak surykatki mogą przetrwać na Kalahari w otoczeniu tylu drapieżników. Polują na nie szakale, karakale i inne dzikie koty, węże i chyba najgorszy z nich to orzeł nazywany dziwnie bo "wojownik zbrojny". Surykatki musiały wypracować sobie efektywną strategię ucieczki. Polega ona na pilnej obserwacji i nasłuchiwaniu oraz zakazie oddalania się więcej niż 5m od otworów ewakuacyjnych. Uszy surykatek muszą być otwarte na różnego rodzaju sygnały, nie tylko pochodzące od kuzynów obok, ale też od ptaków. Okazuje się, że otwarcie "Kalahari meerkat study site" w RPA było bardzo dobrym pomysłem, dzięki temu odkryto wiele nowych faktów z życia surykatek. Stosunkowo niedawno naukowcy odkryli dziwną symbiozę ptaków dziwogonów z surykatkami.

Kleptopasożytnictwo dziwogonów

Nie nazwał bym tego kleptopasożytnictwem, dziwogony kradną tylko wtedy, kiedy są bardzo głodne. W normalnych warunkach, pomagają surykatkom, ostrzegając je przed drapieżnikami.

Dziwogony żałobne często łapią owady spłoszone przez surykatki. Kiedy widzą niebezpieczeństwo, wydają sygnał,zrozumiały dla surykatek. Kiedy nadchodzi zima i temperatura spada poniżej zera, trudno nawet marzyć o łapaniu much. Potrzebna jest lepsza strategia żeby przetrwać zimę. Siedząc na gałęzi nad żerującymi surykatkami, dziwogon obserwuje rozwój sytuacji. Surykatki najczęściej kopią otwory pod kamieniami w poszukiwaniu skorpionów. Kiedy udaje się znaleźć dużą zdobycz, dziwogon wznosi fałszywy alarm, surykatki uciekają zostawiając pożywienie. Nie oznacza to że dziwogony są złodziejami. W normalnych warunkach, kiedy na Kalahari jest dużo pożywienia dziwogony polują same, spełniają przy tym dobry uczynek, ostrzegając o niebezpieczeństwie. Kiedy nadchodzi zima i ptaki nie są w stanie zdobyć nic do jedzenia, nadchodzi czas na spłacenie długu.