Pierwsza strona polska | Wersja angielska     Flaga angielska | Kontakt z nami

Pilgrims Rest

Alec Patterson, zwany Taczkowy Alec, dlatego że cały swój dobytek woził taczką, pojawił się w głębokiej dolinie, od zachodniej części Gór Smoczych w 1873 roku. W lokalnym strumieniu natknął się na ślady złota. Jeszcze jeden poszukiwacz, William Trafford dołączył do niego, i nazwali to miejsce Pilgrims Rest, ponieważ wydawało im się że znaleźli El Dorado. Rozpoczęło to gorączkę złota, kiedy tylko rozeszła się wiadomość. Pojawiło się wielu poszukiwaczy z Australijskich i Kalifornijskich pól złotonośnych. W lipcu 1875 roku G. Russell i jego partner, znaleźli największy w historii kawałek złota, ważący 6038 gramów. Największy, jak do tego czasu największy. Nazwany dumnie "Reward Nuget". Złoto wartości 200 tysięcy funtów zostało znalezione w Pilgrims Creek w 1875 roku. Od 1876 roku wydobycia zaczęło spadać. W roku 1873 poszukiwacze złota znaleźli tu bogate złoża tego cennego kruszcu i zatrzymali się w malowniczej dolinie Niskiego Weldu. Osada górnicza, obecnie przywrócona do oryginalnego stanu, miała wyjątkowy charakter, ponieważ poszukiwacze budowali swe domy z blachy i drewna w przekonaniu że po wyczerpaniu złóż powędrują dalej. Jednak złota wystarczyło na 100 lat, i dziś Pilgrims Rest położony 15 km od Gór Smoczych pozostaje żywą częścią historii.

Zwiedzanie Pilgrims Rest

Cała osada jest obiektem zabytkowym. Bilet wykupiony w punkcie informacji turystycznej upoważnia do wstępu do wszystkich budynków. Idąc od kościoła Matki Boskiej w kierunku poczty mija się peryferyjną część osady, gdzie znajduje się cmentarz. Największe zainterpelowanie wzbudza grób tajemniczego rozbójnika. Na brzegu strumienia zwanego Pilgrims Creek, w miejscu gdzie poszukiwano złoto, turyści mogą spróbować szczęścia przy wypłukiwaniu złotego piasku. Stara drukarnia zbudowana z arkuszów blachy falistej umocowanych na drewnianym szkielecie, jest typowym budynkiem Pilgrims Rest. W tamtych czasach, gazety były jedynym środkiem masowego przekazu, i drukarze pojawili się tu wraz z pierwszymi mieszkańcami. Gazeta nosiła tytuł "Gold News", przemianowana później na "The Gold Fields Mercury". Dom górnika pokazuje jak naprawdę mieszkali poszukiwacze. Ekspozycja w sklepie kolonialnym Dredzen & Company prezentuje sprzęty domowe sprzed stu lat. Wspaniała rezydencja dyrektora kopalni, Alanglade stoi w zalesionej, górskiej dolinie z dala od hałaśliwej osady. Zudowany w 1915 roku przez Transvaal Gold Mining Estates , Alanglade był rezydencją dyrektora kopalni do 1972 roku, gdy ostatnia kopalnia została ostatecznie zamknięta.

Ten duży, piętrowy budynek ostro kontrastuje z większością innych budynków z falistej blachy. Jest świadectwem wysokiego statusu, jakim menedżer kopalni cieszył się. Alanglade przerobiono na muzeum i wyposażono w elementy z początku lat 1900. Drewno i turystyka stanowią główne źródło dochodu na tym obszarze. Z osady Pilgrims Rest kręta droga wiedzie do miasteczka Graskop. Stąd można wybrać się na zwiedzanie Urwiska Gór Smoczych i Parku Krugera. Główny kemping Krugera, Skukuza znajduje się w odległości 70 km od Graskop.