Park Krugera, bramy


Park Krugera dla początkujących

Dalsza część artykułu ze strony:

Bramy wjazdowe

Park Krugera (z wyjątkiem wschodniej granicy z Mozambikiem) ogrodzono potężnym płotem zdolnym odpierać ataki słoni. Koszt 1 kilometra ogrodzenia odpornego na słonie i nawet działania ludzi wynosi ZAR 200 tys. (ok. 55000 PLN). Do tego dochodzą ogromne sumy na naprawy uszkodzeń spowodowanych przez kłusowników, imigrantów i powodzie.

Mapa Parku Krugera
Mapa Parku Krugera z zaznaczonymi bramami wjazdowymi, kempingai i odległościami w kilometrach
Mapa

Mapa Parku Krugera i Greater Kruger National Park. Na mapie oznaczono kempingi, pola namiotowe, odległości i ważniejsze szosy.

×

Odwiedzający nie mają więc wyboru, muszą wykupić „conservation fees”, czyli bilety wstępu pokrywające koszty związane z utrzymaniem rezerwatu i wjechać do przez jedną z dziewięciu bram głównych. Bramy Krugera składają się z budynku recepcji (w większości ze sklepem z pamiątkami i stacją paliwową). Strażnicy dokładnie sprawdzają, czy wjeżdżający i ich pojazdy spełniają wymagania. Cena wstępu (2016) wynosi ZAR 304 (ok. 90 PLN) od osoby dorosłej za dzień. Tak wysoka cena pokrywa koszty budowy i konserwacji ogrodzenia, jak też utrzymanie oddziałów zbrojnych do walki z kłusownictwem.

Obywatele RPA płacą jedynie ZAR 76, czyli 4 krotnie mniej.

Nazwy bram to: Punda Maria, Pafuri, Phalaborwa, Malelane, Crocodile Bridge, Numbi, Phabeni, Paul Kruger, Orpen

Brama wjazdowa do Parku Krugera

Godziny otwarcia bram Krugera

Odwiedzający nie mogą pozostawać w nocy poza bramami kempingów. Nie zastosowanie się do tych przepisów lub przybycie po zamknięciu bramy nawet kilkuminutowe spóźnienie jest karane wysokimi grzywnami.

Bramy kempingów na terenie Krugera są otwarte wcześniej niż główne bramy rezerwatu, dając turystom zakwaterowanym w środku większą szansę w bezkrwawym polowaniu.

Poranki, zwłaszcza latem, kiedy słońce wschodzi wcześniej, są najlepszą porą na obserwację zwierząt, dlatego samochody ustawiają się w kolejce „kto rano wstaje, temu pan Bóg daje”.

Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od pory roku.

Stycz. Luty Marz. Kwiec. Maj Czerw. Lip. Sierp. Wrzes. Paźdz. Lis. Grudz.
Otwarcie — kempingi 04:30 05:30 05:30 06:00 06:00 06:00 06:00 06:00 06:00 05:30 04:30 04:30
Otwarcie — bramy główne 05:30 05:30 05:30 06:00 06:00 06:00 06:00 06:00 06:00 05:30 05:30 05:30
Zamknięcie bram 18:30 18:30 18:00 18:00 17:30 17:30 17:30 18:00 18:00 18:00 18:30 18:30

Miejsca piknikowe

Bez ogrodzenia, zwykle w odległości około jednej do dwóch godzin jazdy od miejsca noclegu, oferują miejsce na odpoczynek i posiłek. Nie są to miejsca, gdzie spędzamy z rodziną cały dzień. Pikniki w Krugerze powstały z myślą o osobach, które wyjechały z samego rana na „game drive”, bez szansy na zjedzenie śniadania. Bardziej pasowała by tu nazwa, przydrożny bar, bo śniadania zwykle nie przywozimy w koszyku, tylko kupujemy na miejscu. W wielu takich miejscach możliwe jest jednak wypożyczenie „skottel braais”, czyli grillów na gaz. Moim zdaniem, jeśli mamy do dyspozycji tylko parę dni na zwiedzanie Parku Krugera, lepszym rozwiązaniem będzie szybkie śniadanie bez marnowania czasu. Grilla zawsze możemy urządzić na kempingu.

Miejsca piknikowe sytuowane są często w pobliżu rzeki, zwykle w cieniu wielkich drzew. Ciągła obecność ludzi wystarcza, by odstraszyć drapieżniki, ale przyciąga natrętne koczkodany i pawiany, nawet odważne antylopy i wiele ptaków czekających, by zabrać nam żywność.

Asfaltowe drogi w Parku Krugera

Szacuje się że łączna długość dróg w Krugerze wynosi 2500 km, jednak tylko 850 km ma nawierzchnię asfaltową, i tymi drogami głównie się poruszamy.

Wydawałoby się, że asfaltówki psują nasze doznania z safari, ale po dłuższym pobycie zaczynamy je doceniać za łagodną, bezusterkową jazdę. Wygląda na to, że zwierzęta też lubią szosy asfaltowe. Lwy często wygrzewają się na asfalcie we wczesnych godzinach porannych, natomiast roślinożercy wybierają bujniejszą trawę rosnącą na poboczach, zasilaną wodą deszczową z kurzem spływającą z asfaltu.

Większość dróg Krugera to drogi szutrowe i gruntowe, mniejszy ruch może wydawać się kuszący, jednak nawierzchnia jest pełna wertepów. Zalecane jest obniżenie ciśnienia w kołach. Obojętnie, z jaką szybkością jedziemy, bardzo łato jest złapać kapcia a to może mieć dla nas niemiłe konsekwencje. Wiele dróg jest zamkniętych w czasie pory deszczowej.

Dalsza część
Park Krugera po powodzi
Naniesione przez wodę drzewo to dowód, że takie małe rzeczki czasami przybierają całkiem pokaźne rozmiary. W północnej części Parku Krugera sawanny przechodzą w lasy parkowe. Lasy parkowe są strefą przejściową pomiędzy lasem równikowym a sawanną. Jadąc w kierunku północnym zauważamy że drzewa stają się coraz wyższe, tworząc zwarty las parkowy. Nazwa las parkowy wcale nie znaczy, że las rośnie w parku narodowym.

Park Krugera zdjęcia

Nosorożec biały w Parku Krugera Obserwacja zwierząt w Parku Krugera żyrafa w Parku Krugera Likaon Dziki Pies Widok na kemping Skukuza w Parku Krugera mangusty Impala Namiot na kempingu Skukuza Zebry w mgle w Parku Krugera