Melon nara


Melon nara (Acanthosicyos horrida)

Melon Nara
Nara Acanthosicyos horrida rośnie przy wydmach w Sossusvlei, osiąga wysokość do 1.5 metra. Może przetrwać na pustyni dzięki bardzo bobrze rozwiniętemu systemowi korzennemu, sięgającemu aż do wód gruntowych, nawet 30 m pod ziemię.

Nara

Roślina jest bezlistna, dzięki temu nie traci dużo wody przez parowanie. Dojrzałe owoce nara osiągają średnicę do 250 mm. Roślina ta jest zdolna do bezustannego odrastania z osadzającego się wokół piachu. Owoce występują w grupach, mogą się dotykać. Rozwijają się od lutego do kwietnia, nigdy nie zmieniają koloru, zawsze mają ubarwienie jasnozielone, pokryte są kolcami. W dojrzałych owocach miąższ oddziela się od skórki, przybiera kolor pomarańczowy. Ma bardzo słodki smak i wydziela przyjemny zapach. Nara jest przysmakiem Buszmenów.

Funkcję liści spełniają kolce, przez to jest mniejsza powierzchnia parowania wody. Dojrzałe melony nara są dosyć duże, nawet do 240 mm średnicy.

Gotowanie melonów
Miąższ melonu nara jest gotowyny, potem jest rozlewany cienką warstwą na worku z juty i suszony na słońcu. Powstaje w ten sposób smakowity zakąsek, słodki i bogaty w minerały.
Melony gotowe do jedzenia
Właśnie zebrane melony nara
Słodki miąższ z pestkami
Miąższ nara przypomina wyglądem zwykłą dynię.
Pestki melonów
Suszenie pestek nara. Nadają się one do spożycia.
Zbiór melonów
Każdy melon przed zerwaniem musi być stukany drewnianą tyczką. Kiedy wydaje pusty odgłos, podobny do stukania w piłkę, nadaje się do spożycia.