Petroglify i malowidła naskalne Buszmenów


White Lady- Biała Dama

Rysunek White Lady
Rysunek "White Lady", odkryto dokładnie 100 lat temu. Tylko dzięki temu dziełu, Brandberg zaskał międzynarodową sławę w latach 50tych ubiegłego wieku. W 2002 roku Brandberg mianowano do rangi Pomnika Narodowego, został nawet zgłoszony do UNESCO. Do dzisiaj pozostaje na liście wstępnej UNESCO.

Odkrycie White Lady

W 1918 roku kilku inspektor Reinhard Maack, nauczyciel w szkole średniej-Ernst Gries i Georg Schultz schodzili w dół wąwozu Tsisab, po pierwszym udokumentowanym zdobyciu Konigstein, najwyższego szczytu w Brandberg i w Namibii zarazem.

Pomimo zmęczenia, głodu i pragnienia, Maack postanowił obejrzeć malowidła naskalne w dolnej sekcji Tsisab, podczas gdy jego towarzysze kontynuowali schodzenie. Kiedy zatrzymał się, by odpocząć w cieniu nawisu, znanego obecnie jako Schronienie Maacka, zdziwił się bardzo na widok petroglifu, który nie tylko stał później się znany na całym świecie, ale także przedmiotem wiele kontrowersji. Maack napisał ołówkiem w swoim notesie: "Postanowiłem naszkicować tylko środkową część i kilka szczególnie uderzających detali, a także zwrócić uwagę na główne kolory i oznaczyć ich związek ze sobą za pomocą prostych symboli, dzięki czemu mogłem to później zrekonstruować." Był zdania, że ​​centralna figura petroglifu miała wyraźnie śródziemnomorski charakter, i nie miał wątpliwości, że to mężczyzna.

Zapytał potem o opinię francuskiego księdza i prehistoryka, Abbe Henri Breuil, który w tym czasie był uważany za autorytet w zakresie sztuki naskalnej w jaskiniach w Europie. Uczestnicząc we wspólnym Kongresie Brytyjko-Południowoafrykańskim dla rozwoju naukowego na uniwersytecie w Johannesburgu w 1929 roku, Breuil miał okazję obejrzeć Maacka rysunki. Natychmiast stwierdził, że centralna postać przedstawia młodą białą kobietę śródziemnomorskiego pochodzenia i przypisał obraz zagranicznym odkrywcom, którzy zaczęli pojawiać się w Afryce. Podczas drugiej wizyty Breuila w RPA w 1942 r. natknął się na zdjęcia wykonane przez archeologa Dr Ernst Schertz dziesięć lat wcześniej. Jego sekretarz i asystentka, Mary Boyle, natychmiast przypisała śródziemnomorskie pochodzenie głównej postaci, teraz nazwanej Białą Damą, porównując ją do żeńskiej postaci na byku z dzieła w Knossos na Krecie. Breuil dużo podróżował, badał miejsca sztuki naskalnej w kilku krajach południowej Afryki, dopiero w 1947 r., razem z Mary Boyle zdołali odwiedzić Schronisko Maacka.

Abbe wygłosił referat - „The White Lady of the Brandberg, South-West Africa” jej towarzysze i jej strażnicy- w swoim przemówieniu do Południowoafrykańskiego Stowarzyszenia Archeologicznego w 1948 roku. Tak narodził się mit Białej Damy- tajemniczej postaci o niewyjaśnionym pochodzeniu. Pierwszy tom Breuila "The Rock Paintings of Southern Africa" został opublikowany w 1955 roku pod tytułem „White Lady of the Brandberg”. Kontrowersyjna i romantyczna interpretacja centralnej postaci, zasiedlanie południowej Afryki i wiek obrazów zostały zakwestionowane, ale poparte przez większość archeologów.

Obalenie mitu Białej Damy

Szczegółowa analiza fresków doprowadziła archeologów do konkluzji, że obrazy w Schronisku Maacka zostały wykonane przez tubylczą ludność Khoisan, a nie gości z Europy. Główna figura przedstawia szamana, podczas gdy brak piersi a obecność łuku i strzał jest postrzegana jako dowód, że Biała Dama jest mężczyzną. Szczegółowa kopia fresku wykonana przez Haralda Pagera wyraźnie pokazuje, że Biała Dama ma udekorowanego penisa, podczas gdy obiekt w jej dłoni zinterpretowano jako pół skorupy strusiego jaja. Profesorowie David Lewis Williams and Thomas Dawson stwierdzili, że biały kolor dolnej części figury w żaden sposób nie sugeruje, że przedstawia ona Europejczyka.

W książce „Images of Power” — „Understanding Bushman Rock Art”, Lewis-Williams i Dawson opisali interpretację Breuilea. Biała Dama to najbardziej spektakularna pomyłka. Pomimo rosnącej liczby dowodów, że Biała Dama nie była ani kobietą, ani mężczyzną, mit Białej Damy odmówił umrzeć, dzięki utrwalanym faktom w literaturze popularnej przez wiele lat.

Zwiedzanie galerii sztuki Buszmenów

Przewodnik Alfons Uwuseb jest uważany przez kolegów w Brandberg za weterana. Pracuje jako przewodnik przez 24 lata. Alfons ukończył trzeci poziom kursu dla przewodników. Podczas spaceru do Schroniska Maacka wyjaśnia różne zastosowania drzew rosnących wzdłuż trasy, geologię gór i wiele innych aspektów. W Maack's Shelter wyjaśnia szczegółowo symbolikę niektórych obrazów, w tym Białej Damy. Jego świetne poczucie humoru i jego doskonały sposób interakcji z grupą stwarza miłą atmosferę. Przez ostatnie kilka lat samotny słoń regularnie odwiedza od sierpnia Dolinę Tsisab. Przyciąga go, jak mówi Alfons, jest słodki zapach kwiatów akacji, które są przysmakiem słoni. Według Alfonsa słoń jest łagodny i nie stwarza zagrożenia.

Zwiedzanie z przewodnikiem odbywa się codziennie od 8h00 do 17h00 Alfons jest jednym z pięciu mężczyzn i czterech kobiet przewodników, zatrudniony przez Radę Dziedzictwa Narodowego w Namibii odpowiedzialnej za zarządzanie Pomnikiem Narodowym Brandberg. W 2002 roku mianowany do rangi Pomnika Narodowego Brandberg został zgłoszony do UNESCO. Do dzisiaj jest na liście wstępnej UNESCO.

Muzeum może być zwiedzane jedynie pod okiem przewodnika z akredytacją Rady Narodowego Dziedzictwa Namibii. Piesze wycieczki z przewodnikiem odbywają się codziennie od 08:00 do 17:00. Ostatnia tura odchodzi o 16h30.

6 km pieszo tam i z powrotem trwa około dwóch i pół godziny. Upewnij się, że masz wygodne buty i kapelusz. Nie zapomnij o wodzie.

Petroglify

Malowidła na skałach

Liczące ponad 500 lat petroglify (ryciny w skałach) i malowidła naskalne Buszmenów w Damaralandzie.