.
Namibia ma tylko 2,1 mln mieszkańców i jest najrzadziej zaludnionym państwem na świecie (przypadają tu zaledwie 2 osoby na 1 km²). Najliczniejszą grupą etniczną jest lud Owambo (liczy ok. 600 tys.), który zamieszkuje tereny północne, niedaleko granicy z Angolą. Jego członkowie trudnią się rolnictwem i hodowlą bydła, jak również krawiectwem, rzeźbą w drewnie, garncarstwem i wyplataniem koszyków. Nad rzeką Okawango, przy granicy z Angolą, spotkamy też przedstawicieli ludu Kavango. Trudnią się oni łowieniem ryb, wypasaniem bydła oraz uprawą sorga, prosa i kukurydzy. Do najciekawszych ludzi, których możemy spotkać w Namibii, należą bez wątpienia Himba, Herero oraz Buszmeni. Tych pierwszych ujrzymy w regionie Kunene (dawniej Kaokoland), w północno-zachodniej części kraju. Himba prowadzą koczowniczy tryb życia, próbują egzystować w zgodzie z naturą, zajmują się głównie pasterstwem, hodują kozy i bydło. Ich kobiety znane są z nieprzeciętnej urody, noszenia ciekawych, tradycyjnych fryzur oraz ozdób, których waga często dochodzi nawet do 12 kg. Himba są zamknięci na obcych, choć przyjaźni dla turystów. Kobiety z tego plemienia wiążą się jedynie ze „swoimi”. Buszmeni zasiedlają zaś tereny wschodniej Namibii, kotliny Kalahari. Są uważani za jeden z najstarszych ludów na Ziemi. To myśliwi i zbieracze przyjaźnie nastawieni do turystów. Buszmeni żyją bardzo prymitywnie, dzięki rządowym programom ochrony ich kultury, nie docierają do nich wpływy cywilizacji. Posługują się charakterystycznym językiem mlaskowym, opartym na dźwiękach, zwanych mlaskami. Z kolei Herero są znacznie liczniejsi, bowiem obecnie ich liczbę w Namibii szacuje się na ponad 100 tys. osób. Na ogół pracują w rolnictwie lub zajmują się handlem w miastach. Posiadają swój własny język herero, używają też angielskiego i afrikaans. Kobiety z ludu Herero przyciągają uwagę kolorowymi strojami z epoki wiktoriańskiej.
Najpiękniejszą nazwą drzewa moim zdaniem jest omumborombonga, rozrzucone w gęstych zagajnikach buszu na bezkresnych sawannach centralnej Namibii. W dodatku drzewo to zajmuje specjalne miejsce w wierzeniach ludu Herero. Legenda mówi że mityczni przodkowie ludu Herero pochodzą od drzewa omumborombonga i z tego miejsca rozeszli się po całym świecie. W czasie ich wędrówki czuwało nad nimi błogosławieństwo Mukuru, Boga który jest na ziemi i w niebie.
.
|