Biografia Nelsona Mandeli

• Nasze wyprawy
• Inspiracje
• Biografia Steve Biko
• Biografia Oliwera Tambo
• Biografia Saartjie Bartman
• Biografia Desmonda Tutu

Nelson Mandela

Nelson Mandela

Mandela

Madiba

Mandela i Oprah

Oto adres Nelsona Mandeli:

Nelson Mandela
c/o ANC,
151 Plein Street,
Johannesburg 2001
RPA

Krótki życiorys Nelsona Mandeli

Słynne słowa Nelsona Mandeli: "Walka jest moim życiem" sprawdziły się w całkowicie. Nelson Mandela nigdy nie przestał walczyć o swoich ludzi, mało tego zawsze był liderem, pomimo że prawie trzydzieści lat swojego życia spędził w więzieniu. Poświęcił on swoją młodość i własne życie dla swoich ludzi, i jest obecnie najpopularniejszym i najbardziej kochanym obywatelem Republiki Południowej Afryki i w świecie. Mandela miał wiele pozycji w ANC: ANCYL Sekretarz (ANC Youth League) w 1948 roku, ANCYL Prezydent w 1950 roku, ANC Transvaal Prezydent w 1952 roku, Zastępca Krajowego Prezydenta ANC w 1952 roku i ANC Prezydent w 1991 roku. Urodził się w Qunu, niedaleko Umtaty, (obecnie Wschodnia Prowincja Przylądkowa) dnia 18 czerwca 1918 roku.Jego ojciec Henry Mgadla Mandela, był Wodzem Kanclerzem w Thembuland dla Davida Dalindyebo czyli Wielkiego Wodza. Po śmierci ojca, Nelson Mandela znalazł się pod opieką Wielkiego Wodza i był kształcony w kierunku objęcia stanowiska Wielkiego Wodza. Mandela zdał maturę w Healdtown Methodist Boarding School, następnie zaczął studia wyższe w Fort Hare. Jako członek SRC brał udział w strajku studentów i był wydalony ze szkoły razem z Oliverem Tambo w 1940 roku. Dokończył studia korespondencyjnie z Johannesburga, dostał się na Uniwersytet Witwatersrandu na kierunek prawniczy. W 1944 roku pomógł w założeniu ANC Youth League (Liga Młodych), którego to program był zaadoptowany przez ANC w 1949 roku. Mandela był wybrany Narodowym Ochotnikiem z szefostwa do Defiance Campaign (Otwartego Oporu Kampania). Podróżował po kraju propagując opór do dyskryminacji rasowej. Za udział w kampanii Mandela dostał wyrok więzienia w zawieszeniu. Niedługo Po tym zabronione miał opuszczanie Johannesburga przez 6 miesięcy. W tym czasie obmyślił i wprowadził w życie "M Plan" czyli podział gałęzi ANC na niewielkie komórki. Członkowie takiej komórki znali tylko działaczy w dwóch sąsiednich komórkach. W 1952 roku Mandela i Oliver Tambo otworzyli pierwszą czarną kancelarię prawniczą w kraju. Mandela był wtedy Prezydentem ANC w Transvaalu i Zastępcą Prezydenta Krajowego. Petycja wydana przez Transvaal Law Society żeby zdjąć Mandelę z listy adwokatów Została odrzucona przez Sąd Najwyższy. W latach pięćdziesiątych, po niekończących się zakazach i nacisku do oficjalnej rezygnacji Mandela doszedł do wniosku że Polisa Bantustan jest politycznym kłamstwem. Przewidział już wtedy akcję przesiedleńczą, terror policyjny i polityczną represję. W drugiej połowie lat pięćdziesiątych był jednym z oskarżonych w Treason Trial (Sprawa Zdrady). W 1960 roku po masakrze w Sharpeville ANC zostało ogłoszone nielegalną organizacją przez ówczesny rząd. Mandela był internowany do 1961 roku i przeszedł do walki w podziemiu. Zaczął prowadzić nową kampanię na skalę krajową. Wtedy to powstało Umkhonto we Sizwe (MK), czyli militarna gałąź ANC. Zadaniem Umkhonto we Sizwe stało się organizowanie sabotażu przeciwko rządowi i urządzeniom o wielkim znaczeniu dla kraju. W 1962 roku Mandela udał się na szkolenie wojskowe w Algeri, oraz zorganizowanie szkolenia dla innych członków Umkhonto we Sizwe. Po powrocie do kraju został aresztowany za nielegalne opuszczenie kraju, oraz za propagowanie strajków. Prowadził swoją własną obronę. Został uznany winnym i skazany na 5 lat więzienia w listopadzie 1962 roku. W czasie pobytu w więzieniu, został sądzony w "Rivonia trial" za sabotaż i skazany na dożywocie. Zanim był uwięziony Mandela głośno wypowiadał się przeciwko "Bantu Education" (Program nauczania czarnych), sugerował żeby nauczanie wzięte było w ręce aktywistów i prowadzone było w domach. Został uwięziony w Robben Island, gdzie prowadził szkolenia polityczne. Nawet w więzieniu Mandela nie zmienił swych poglądów i był przykładem dla innych więźniów. W latach siedemdziesiątych odmówił zgody na złagodzenie kary jeżeli zgodzi się z istnieniem Transkei czyli kraju utworzonego przez rząd RPA dla czarnych. Odmówił osiedlenia się tam. W latach osiemdziesiątych ponownie odrzucił propozycję Prezydenta PW Botha o zmniejszenie kary jeśli zmniejszy walkę wyzwoleńczą. Wkrótce po uwolnieniu go, dnia 11 lutego 1990 roku, Mandela zgodził się na zawieszenie walki zbrojnej. Został mianowany pierwszym wybranym demokratycznie Prezydentem w niedzielę, 10 maja 1994 roku. Piastował tą posadę do czerwca 1999 roku. Mandela rozwiódł się z Winnie z powodu popełnionych przez nią kompromitujących zbrodni. Po rozwodzie zaręczył się z wdową po Prezydencie Mozambiku Samora Machel - Graca Machel, o wiele od niego młodszą i zaczął otwarcie z nią żyć. Arcybiskup Tutu upominał nieustępliwie Prezydenta, aby się z nią ożenił i dał w ten sposób przykład innym obywatelom RPA. Mandela uznał racje Arcybiskupa i ślub odbył się w 81 urodziny Mandeli, w lutym 1999r. Wciąż jest zaangażowany w życie polityczne. Organizuje fundusze na pomoc Murzynom, buduje szkoły, szosy, wodociągi. Był przeciwny amerykańskiej napaści na Irak. Wypowiedział się publicznie ze Bush jest rasistą i nazwał go głupim. Bush znienawidził Mandelę i powiedział wprost ze nie będzie on nigdy mile widziany w USA. Założył fundację, która opiekuje się 9 tysiącami zakażonych. Był mediatorem przy rozwiązywaniu konfliktów regionalnych w Afryce. W czerwcu 2004, w wieku 85 lat ogłosił swoją decyzję o wycofaniu się z życia publicznego: "Jestem pewien, że nikt nie oskarży mnie o egoizm, jeśli, ciesząc się jeszcze dobrym zdrowiem, poświęcę się sprawom prywatnym" – oświadczył. Obecnie Mandela jest zaangażowany w walkę z AIDS. Cztery osoby z jego rodziny zmarło z powodu AIDS. Największym szokiem była śmierć jego syna. Mandela nie ukrywał przyczyny śmierci jego najbliższych, wręcz przeciwnie, używa tego jako ostrzeżenie dla innych. Rząd RPA nie robi wiele w celu ograniczenia epidemii. Wręcz przeciwnie, Thabo Mbeki uważa że AIDS nie ma nic wspólnego z HIV, i zarażenie jest bardzo małym prawdopodobieństwem. Nie chce tylko wyjaśnić w jaki sposób ludzie zarażają się. Jest to logiczne ze Mbeki chce w ten sposób ograniczyć populację kraju. Zmniejszy się w ten sposób bezrobocie i wydatki socjalne.

Nelson Mandela Square w Sandtonie

White-water rafting na Zambezi

Okolice Wodospadu Wiktorii na rzece Zambezi słyną z posiadania wysokiej klasy światowej spływu. Rzeka Zambezi uznana została przez entuzjastów raftingu i kajaków za jedną z dziesięciu najlepszych rzek nadających się do uprawiania tego rodzaju sportów na naszej planecie. Jeśli nie kojarzysz sobie podświadomie powiedzieć "schody do nieba" i "zamarcie z przestrachu" z przygodą, oznacza to że nigdy w swoim życiu nie brałeś udziału w raftingu na dzikiej rzece Zambezi. Spływy na Wodospadzie Wiktorii na rzece Zambezi zaklasyfikowane zostały przez Brytyjski Związek Canoe jako Grade 5. Bardzo trudny, długie i szybkie wiry, wysokie progi wodne, duże spadki i różnice w ciśnieniach atmosferycznych. Jest to ogromna ilość; opadająca gwałtownie do kilku metrów w dół z wyrastającymi w środku drogi kamieniami. Spływy wodne są oceniane w skali od grade jeden do grade sześć. Grade one to wolno płynąca woda bez przeszkód. Grade two, woda płynie trochę szybciej i jest trochę większa z paroma wystającymi głazami lub drzewami. Grade three ma więcej wody niż poprzednie dwie klasy, płynie szybciej i często posiada przeszkody wymagające manewrowania i zakręcania. Grade four to spływy z dużą ilością wody płynącej bardzo szybko. Istniejące tam przeszkody są trudne do ominięcia i wymagają wcześniejszego planowania w celu uniknięcia wypadku mogącego zakończać się tragicznie zarówno dla ludzi jak i wyposarzenia. Grade six ma ogromną ilość wody z bardzo małym marginesem błędu. Są one bardzo niebezpieczne i pokonywane są tylko i wyłącznie przez ludzi z doświadczeniem albo osoby pragnące udowodnić w ten sposób swoją męskość. Grade seven – you go to heaven.