Wybierz się na rejs statkiem na wyspę Halifax. Przepłyniesz obok Angra Point i miniesz starą stację wielorybniczą Sturmvogelbucht. Możesz zobaczyć delfiny, kormorany i flamingi. Przy Dias Point, gdzie portugalscy żeglarze wznieśli kamienny krzyż w 1488 roku możesz spodziewać się fok. Na zakończenie zobaczysz wyspę Halifax z kolonią afrykańskich pingwinów. Cały rejs trwa około 2.5 godziny.
Poznaj wczesną historię przemysłu wydobywania diamentów w Lüderitz podczas wycieczki do Miasta Duchów (Kolmanskop). Pamiętaj żeby mieć dużo czasu na odczucie panującej tam atmosfery.
Udaj się na przejażdżkę po półwyspie, na zachód od Luderitz. Zajmie ci około 4 godziny żeby przejechać kamienistą drogę długości 67 km. Dokładną mapę możesz dostać w biurze informacji turystycznej. Istnieje tak kilka dogodnych miejsc gdzie możesz się zatrzymać. W Grosse Bucht, Essay Bay i Guano Bay możesz zbierać piękne muszle. Miniesz też Dias point, Sturmvogelbucht i Griffiths Bay. Zjedz świeże małże w kafejce na Dias Point.
Pojedź na pół dniową wycieczką po Pustyni Namib do zabronionego z powodu diamentów Sperrgebiet. Podczas całodziennej wycieczki odwiedzisz Bogenfels i miasto duchów Pomona z przewoźnikiem Coastways Tours. W czasie pół dniowej wycieczki zwiedzisz Elizabeth Bay i Kolmanskop z Mukorob Tours. Obie te wycieczki wiodą przez Pustynię Namib z unikalną fauną i florą po deszczu. Odwiedź muzeum Luderitz, Goerke Haus i kościół Felsenkirche zanim będziesz podziwiać zachód słońca z Luderitz Monument na Shark Island. (w zasadzie nie jest to wyspa tylko półwysep, do którego możesz dojechać samochodem).
Drzewo mopane z jadalnymi gąsienicami mopane
Turyści jadący ponad 100 kilometrów z Aus są zawsze mile zdziwieni kiedy dojadą do Luderitz. Nie spodziewali się tutaj takiego czystego i dobrze rozplanowanego portu na zupełnym pustkowiu.
Z daleka możesz zobaczyć słynny kościół luterański Felsenkirche, kiedy dojedziesz do miasta, czujesz się jak w Europie.
Większość tutejszych budynków powstała w latach 1905 do 1915 czyli w czasie największej świetności Luderitz. W 1883 roku niemiecki kupiec Adolf Lüderitz nabył tereny wokół ówczesnej zatoki Angra Pequena (obecna Zatoka Lüderitza) od miejscowego wodza plemiennego za ok. 10 marek (równowartość ok. 40 tys. eEUR) oraz 260 sztuk broni. Założył tu miasto nazwane na jego cześć Lüderitz. W 1884 r. przekazał ten obszar pod opiekę władz niemieckich – tak powstała Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia. Kiedy w 1909 r. odkryto w tym miejscu diamenty rozpoczął się okres prosperity dla tych ziem. Ci, którzy nie znaleźli drogocennych kamieni, postanowili zająć się hodowlą owiec karakułowych. Miejsce to słynie z przyjaznych i pomocnych mieszkańców, więc nie trać czasu i pogadaj z nimi.
Natarczywy południowo zachodni wiatr wiejący w czasie lata wbrew powszechnym nie jest aż tak dokuczliwy. Jeśli nie poznałeś tego wiatru, nie możesz powiedzieć że znasz Luderitz. Wydobywanie minerałów zapoczątkowano w okolicach Luderitz już w roku 1863. Najpierw wydobywano guano, później małe ilości srebra i miedzi. Pomimo tego nie zdawano sobie sprawy o prawdziwych bogactwach ukrytych pod powierzchnią ziemi. Interesującym i zarazem dziwnym faktem jest że Adolph Luderitz, na dwadzieścia lat przed znalezieniem pierwszego diamentu przez Lewala przy torach kolejowych koło Kolmanskop, wzgórze ze znanym kościołem Felsenkirche nazwał Diamantberg.
Miasto Windhuk nazywane tradycyjnie przez ludność Nama Ai-Gams co w ich języku znaczy gorące źródła, które kiedyś znajdowały się na tych terenach, druga nazwa Otjomuise oznaczająca miejsce pary wodnej nadane zostało przez szczep Herero. Jest wiele teorii, w jaki sposób miejsce to otrzymało swoją współczesną nazwę. Najbardziej prawdopodobne jest określenie wind-hoek oznaczające w języku afrikaans "Narożnik Wiatru". Możliwe jest że Afrykanerzy nazwali to miejsce na cześć gór Winterhoek w Tulbagh w RPA, gdzie mieszkali najpierw osadnicy z Europy. Współczesne miasto Windhuk dostało prawa miejskie w dniu 18 października 1890 roku, kiedy to Von François położył kamień węgielny w forcie znanym pod nazwą Alte Feste (Stara Forteca). Przez następne 14 lat miasto rozwijało się bardzo wolno. Wybudowano tutaj podstawowe budynki rządowe i prywatne. W Klein-Windhoek ziemia rolna została przyznana osadnikom. Zaczęto uprawę warzyw, tytoniu i hodowlę krów. Od 1907 roku miasto zaczęło rozrastać się szybciej dzięki napływom emigrantów z Niemiec i Afryki Południowej. Centrem biznesu stała się ulica Kaiser, obecnie znana pod nazwą Independence Avenue. W czasie miesięcy zimowych, czerwiec, lipiec, sierpień notowane są niewielkie opady deszczu, Temperatury kształtują się w granicach 5 do 18ºC, noce są chłodne, chociaż słupek rtęci rzadko spada poniżej zera i prawie nigdy nie ma tutaj śniegu. W pozostałych miesiącach roku jest tutaj gorąco, w styczniu temperatura dochodzi do 31ºC.
|