Park Krugera, przepisy


Poradnik, jak zwiedzać Park Krugera

Dalsza część artykułu ze strony:

Nawigacja, mapy, znaki drogowe

Nawet jeśli nigdy nie byłeś w Parku Krugera, bez obaw możesz zwiedzać na własną rękę, bez obawy, że zabłądzisz. Dzięki wzorowej siecią dróg, oznaczonych dokładnymi wskazówkami na betonowych blokach ustawionych na każdym skrzyżowaniu, jest wręcz niemożliwe, by zabłądzić. Dokładne mapy Parku Krugera są dostępne w większości sklepów.

Przepisy obowiązujące w Parku Krugera

Ponad milion osób odwiedzających Park Krugera, mogą wyjechać cali i zdrowi dzięki obowiązującym przepisom. Na szczęście, reguł nie jest wiele, jednak są rygorystycznie przestrzegane. Nie przekraczaj dozwolonej prędkości, nie śmieć, nie opuszczaj głównych dróg, nie wysiadaj z samochodu w tym zawiera się także wychylanie z okna, albo przez okno dachowe. Nie dokarmiaj i nie strasz zwierząt, upewnij się, że na kemping wrócisz na czas. Są to główne reguły, bardzo łatwe do zachowania, niestety zawsze znajdą się osoby, które łamią przepisy a konsekwencje są łatwo możemy sobie wyobrazić.

Game Drive

Game Drive znaczy jazdę po buszu w poszukiwaniu zwierząt. Jest to zwrot niemający polskiego odpowiednika. Słowo „safari” oznacza raczej cały pobyt w Afryce. Zwykle w Krugerze mamy dwie game drives dziennie, pierwszą poranną, potem jest południowy odpoczynek i popołudniową game drive.

Oferowane są też „Night drives”, czyli nocne safari, jak sama nazwa wskazuje jest to rodzaj zwiedzania rezerwatu otwartymi samochodami 4X4 wyposażonymi w silne reflektory, w późnych godzinach nocnych, by obserwować zwierzęta aktywne nocą. Nocne safari prowadzone jest przez doświadczonych tropicieli pracujących dla SANParks. Nikt inny nie ma prawa do organizacji takich wyjazdów.

Piesze safari

Nosorożce białe w Parku Krugera

Chociaż odwiedzający mają kategoryczny zakaz wychodzenia z pojazdów na terenie rezerwatu z wyjątkiem miejsc piknikowych, kempingów i oznaczonych punktów obserwacyjnych (hides), piesze zwiedzanie jest możliwe pod opieką uzbrojonych, wielce doświadczonych tropicieli. Oferowane są krótkie, poranne przechadzki i wielodniowe szlaki piesze. W obu przypadkach istnieje realna możliwość natknięcia się na groźne drapieżniki. Piesze safari nie jest zwykłą przechadzką dla utrzymania formy fizycznej. Jest wielką szansą dla głębszego zrozumienia ekosystemu. Poznajemy budowę geologiczną, rośliny, owady, folklor, subtelne ślady pozostawiane przez małe i duże stworzenia.

Więcej na temat pieszych wędrówek po afrykańskim buszu znajdziecie tutaj: Piesze safari

Słoń w Parku Krugera

Piesze safari nie polega na obserwacji zwierząt, w zasadzie wolimy zwierząt nie spotykać, zwłaszcza tych większych. Jeśli jednak natkniemy się na niebezpieczeństwo, pierwszą zasadą jest zachowanie rozwagi. Pod żadnym pozorem nie można panikować i uciekać. Człowiek jest tylko trochę szybszy od żółwia, nie mamy szans na ucieczkę nawet od hipopotama.

Osoby pełne wyobraźni pomyślą o naszych przodkach żyli w afrykańskich sawannach? Nigdy nie wiadomo, co czai się w trawie. Pomimo jak wydaje się, wielkiego niebezpieczeństwa, wypadki podczas pieszych safari są bardzo rzadkie. Tropiciele prowadzący grupę, są pełni respektu dla natury. Sytuacje, mogące być niebezpieczne dla grupy, są unikane. Uczestnicy zobowiązani są do przestrzegania rygorystycznych przepisów, dla własnego dobra. W Krugerze często opowiadany jest kawał, o mężczyźnie który na piesze safari pojawił się w butach do biegania. Pozostali uczestnicy zapytali: „dlaczego zamiast butów trekkingowych masz buty do biegania? Przecież nie masz szans ucieczki przed lwem” Mężczyzna odpowiedział: „wystarczy, tylko żeby was prześcignąć”.

Kryjówki

Obserwacja zwierząt z ukrycia jest wspaniałym sposobem spędzania wolnego czasu. W tym celu powstało wiele kryjówek ptasich do obserwacji ptaków i kryjówek zwierzęcych do obserwacji zwierząt. Z reguły są to drewniane schronienie z miejscami siedzącymi. Kryjówki w Parku Krugera są najczęściej budowane z ciemnego drewna, często na palach, pokryte strzechą. Posiadają wycięcie poziome, wystarczająco duże, by mieć szeroki kąt widzenia, na tyle małe, by nie odstraszać zwierząt.

Likaon, czyli dziki pies

Fotorelacja z Parku Krugera