Kolebka Ludzkości w Johannesburgu


Informacje o Kolebce Ludzkości w RPA

Widok na Sterkfontein

Kolebka Ludzkości nie jest - jak większość osób uważa - jedną jaskinią. Jest to grupa 13 jaskiń położonych w niewielkiej odległości od siebie. Nazwy tych jaskiń to: Sterkfontein, Swartkrans, Kromdraai, Bolt's Farm, Wonder Cave, Minnaar's, Cooper's B, Plover's Lake, Drimolen, Gladysvale, Haasgat, Gondolin i Motsetse. Wszystkie zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Gorąco polecamy zwiedzenie muzeum Kolebki, zwane Maropeng. Jaskinie w Sterkfontein i okolicach (Kolebka Ludzkości ) należą do najbardziej obfitych w znaleziska paleontologicznych miejsc na świecie. Jest to miejsce, gdzie zostały znalezione przez doktora Roberta Broom pierwsze szczątki dorosłego "człowieka małpy" w roku 1936. Okazało się później, że ten unikalny system jaskiń zawiera depozyty gleby osadzające się przez od około 3,5 mln lat. Późniejsze prace wykopaliskowe ujawniły prawie 500 czaszek ludzkich, zęby, szczęki i skamieliny innych kości. Odkryto tam kilka tysięcy skamielin niewielkich zwierząt, ponad 300 kawałków skamieniałego drewna i ponad 9000 kamiennych narzędzi.

Znalezione narzędzia dostarczają wiele informacji na temat rozwoju cywilizacji. Wśród znalezisk jest wiele szczątków współczesnego człowieka, które mają od 100 000 do 250 000 lat. Początki jaskiń sięgają okresu około 2,5 miliarda lat. Wtedy to na terenie dzisiejszej Afryki Południowej znajdowało się płytkie, ciepłe morze. W takich warunkach minerały znajdujące się w wodzie, takie jak wapń, magnez, żelazo, osadzały się na dnie. Skład chemiczny wody morskiej zmieniał się powoli, co powodowało różnice w kolorach skał.

Później wapienne skały pokryte zostały skałami kwarcowymi pochodzenia wulkanicznego. Jaskinie zaczęły powstawać około 20 do 30 milionów lat temu, na głębokości 50 - 60 metrów pod powierzchnią ziemi. Morze zaczęło się cofać, wymywanie skał wapniowych kontynuowane było przez wody gruntowe. Powstał cały podziemny labirynt jaskiń, wypełniony wodami gruntowymi. Z czasem poziom wody zaczął się obniżać, jaskinie wypełniły się powietrzem. Wejścia do tych podziemnych korytarzy pojawiły się znacznie później wskutek zapadania się ziemi. Spływająca ze skał woda zawierała wiele minerałów, które osadzały się budując przepiękne stalaktyty i stalagmity.

Wejścia do jaskiń były bardzo wąskie, pokryte trawą i gałęziami stały się pułapką dla różnego rodzaju zwierząt. Zwierzęta te przeważnie ponosiły śmierć w czasie upadku albo umierały na dnie z głodu. Ich szkielety pokrywane były przez obsuwającą się ziemię. W Kolebce Ludzkości odkryto niedawno naszego kolejnego przodka.

Dwa szkielety sprzed dwóch milionów lat odnalezione w Sterfontein rzucają nowe światło na nieznany do tej pory okres ewolucji człowieka. Szczątki dwóch osobników gatunku człowiekowatych, nazwanego Australopithecus sediba znaleziono dwa lata temu w stosunkowo dobrym stanie, w jaskini. Międzynarodowy zespół naukowców w najnowszym numerze czasopisma "Science" dowodzi, że szczątki dorosłej kobiety i młodego chłopca są prawdopodobnie świadectwem ważnego etapu ewolucji, kiedy przodkowie człowieka stopniowo przenosili się z drzew na ziemię. Osobniki te utrzymywały już wyprostowaną postawę ciała, miały długie nogi i odpowiednio ukształtowaną miednicę, ale budowa ich ramion i dłoni wskazuje na to, że swobodnie poruszały się także po drzewach. Wygląd ich zębów wskazuje na to, że w ich pożywieniu zaczęły dominować pokarmy roślinne.

Oba osobniki miały około 127 centymetrów wzrostu, kobieta mogła ważyć około 33 kilogramy, chłopiec mniej więcej 6 kilogramów mniej. Mózg każdego z nich miał objętość sięgającą zaledwie ¼ objętości mózgu człowieka współczesnego. Kształt mózgu, odbiegający od tego, który stwierdzono u wcześniejszych osobników Australopiteka wskazuje już jednak na postępujący proces ewolucji. Autorzy pracy podkreślają, że na razie wciąż mają zbyt mało informacji, by precyzyjnie określić zakres pokrewieństwa osobników gatunku Australopithecus sediba z wczesnymi ludźmi

. Pobierz dokument pdf, 560kB Kolebka Ludzkości
Robert Broom Skała dolomitowa Skamielina w Kolebce Ludzkości