Pangoliny i springboki w Namibii?


Pangolin - ssak pokryty łuskami

Dalsza część artykułu ze strony:

Domyślam się na na liście życzeń wielu ekoturystów pangolin nigdy nie doczekał się odhaczenia. Nic dziwnego, łuskowce (pangoliny) są bardzo tajemnicze i właściwie nieuchwytne dla przeciętnego turysty. Nazwa „pangolin” pochodzi od indonezyjskiego Peng-guling, co można przetłumaczyć „zwija się”. Odnosi się to do ich mechanizmu obronnego polegającego na zwijaniu się w przypadku zagrożenia. Na świecie występuje osiem gatunków łuskowców - cztery w Azji i cztery w Afryce. W RPA mamy tylko jeden gatunek, Temminck’s Ground Pangolin Smutsia temminckii.

Mechanizmy obronne pangolina

Łuskowce są bardzo tajemniczymi samotnik ami, prowadzącymi głównie nocny tryb życia, tym samym bardzo rzadko spotykane. Podczas dnia będą szukać schronienia w norach wykopanych przez inne zwierzęta, jak mrówkojady, albo w jaskiniach i zaroślach. Podczas spaceru na tylnych nogach przez roślinność robią dużo hałasu łuskami, ale przy najmniejszych oznakach niebezpieczeństwa zastygają w bezruchu i nasłuchują.

Gdy zagrożenie jest realne, pangolin oddali się w szybkim tempie lub zwinie się w rolkę opancerzoną łuskami keratynowymi tworzącymi pancerz ochronny. Jeśli ktoś usiłuje otworzyć pangolina, przesuwa on swój ogon z boku na bok, co może pokaleczyć napastnika. Mogą one także wydzielać woskową wydzielinę o dziwnym zapachu z gruczołu analnego aby zmylić napastnika.

Czym żywi się pangolin

Ich dieta składa się wyłącznie z mrówek i termitów. Zjadają do 70 milionów mrówek rocznie. Dzięki dobrze rozwiniętemu zmysłowi węchu, lokalizują mrowiska i swoimi długimi pazurami rozkopują ziemię. Stoją nad otworem i zgarniają lepkim językiem mrówki z ich tuneli. Język łuskowca przekracza długość jego ciała i jest umocowany wzdłuż łukowej struktury zwanej Xiphisternum, rozciągającej się wzdłuż linii środkowej do brzusznej miednicy, a potem zakrzywia się pod kręgosłupem i biegnie ponownie do przodu, kończąc tuż membraną płuc. Nie mają też zębów i ich jedzenie jest zmielone w żołądku przez keratynowe łuski i kamyki (spożywana podczas żerowania).

Nikt nie wie, jak długo żyją łuskowce, choć zanotowano że żyją do19 lat w niewoli. Uważa się że w środowisku naturalnym żyją trochę krócej, ze względu na trudniejsze warunki. Ich ciąża trwa od 3 do 5 miesięcy i wydają na świat tylko jednego potomka. Rodzą się z miękkimi łuskami, nie opuszczają nory w pierwszym miesiącu. Kiedy już są wystarczająco twarde, rozpoczynają odkrywać ich bezpośrednie otoczenie wokół wejścia do nory i jeżdżą na matki grzbiecie, gdy idzie żerować w nocy. Samice mają dwa gruczoły piersiowe, taki jak słonie i ludzie, samica wraca do nory w regularnych odstępach, aby umożliwić dziecku ssać. W przypadku niebezpieczeństwa matka zwija się wokół dziecka chroniąc go przed napastnikiem. Z wiekiem pancerz staje się mocniejszy, kiedy jest w stanie całkowicie pokryć jego głowę z ogonem wtedy zwijają się same, obok matki.

Dalsza część artykułu:

Ogromne stado springboków w Parku Etosha

Park Narodowy Etosha, springboki widziane podczas safari
Springboki