Ogród Botaniczny Kirstenbosch w Kapsztadzie


Ogród botaniczny Kirstenbosch

Kirstenbosch to nazwa słynnego ogrodu botanicznego położonego u stóp Góry Stołowej w Kapsztadzie. Kirstenbosch nie należy mylić z podobnie nazwanym przedmieściem Kirstenhof, leżącym około 10 km na południe. Jest jednym z ośmiu Narodowych Ogródów Botanicznych obejmujących pięć z sześciu RPA biomów. W lipcu 1913 roku władze Związku Południowej Afryki (dzisiejsze RPA) przekazały specjalnie powołanej radzie zarząd nad posiadłością Kirstenbosch, którą w testamencie zapisał na rzecz państwa Cecil John Rhodes.

Sagowiec
Sagowce nie zmieniły swojego wyglądu od 3 mld lat i stanowiły podstawowe źródło pokarmu dla wielu dinozaurów.

Rada postanowiła utworzyć tu ogród botaniczny, który chroniłby i popularyzował rzadkie gatunki miejscowych roślin. Obecnie, ten znany na całym świecie ogród zajmuje powierzchnię 5,5 km², z czego 7% stanowi teren uprawny, a 90% pokrywają naturalne zarośla roślinności twardolistnej (fynbos). Najpiękniej ogród prezentuje się w okresie od sierpnia do października, kiedy kwitną liczne kwiaty m.in. gazania. W ogrodzie znajduje się duża, kryta cieplarnia z roślinnością z różnych regionów RPA, w tym sawanna, fynbos karru i innych. Głównym celem ogrodu jest prezentacja roślin z Półwyspu Przylądkowego, spektakularna jest kolekcje protei.

Kirstenbosch cieszy się dużą popularnością wśród mieszkańców i gości. Z ogrodów kilka szlaków prowadzi wzdłuż i na stoki górskie, które są często używane przez spacerowiczów i wspinaczy. Jedną z tras, do wąwozu o nazwie Skeleton Gorge, jest łatwy i popularny szlak na szczyt Góry Stołowej. Trasa ta jest również znana jako Smuts Track, po którym chodził regularnie premier Jan Smuts. Ścieżka prowadzi przez lasy do Constantia Nek na południe. Tą samą ścieżką można przejść na północ przez wiele kilometrów do pomnika Rhodes Memorial, do stoków szczytu Devils Peak i poza niego.

Leucadendron, trochę podobny do protei. Nic dziwnego, to ta sama rodzina.
Leucadendron to typowy przedstawiciel fynbosu w RPA. Większość leucadendronów osiąga do 1 m wysokości, ale spotyka się nawet krzewy do 3 m wysokości. Spotykane są nawet Leucadendronny w postaci małych drzew. Wszystkie są zimozielone. Charakterystyczne eliptyczne liście, ułożone spiralnie, prosty cały i zazwyczaj zielony, często pokryte woskową mazią, białego koloru. To zainspirowało nazwę rodzajową Leucadendron, oznaczającą "białe drzewo". Leucadendron są rozdzielnopłciowe z oddzielnymi męskimi i żeńskimi roślinami. Nasiona większości krzewów leucadendron są odporne na niszczycielskie działanie pożarów. Dopiero po spaleniu rośliny, nasiona uwalniane są i mogą kiełkować. Pożary tutaj powstają samoistnie, średnio co 7 lat.

Często organizowane są tu wystawy rzeźb kamiennych z Zimbabwe. Wielu artystów jest związanych z Chapungu Sculpture Park w Zimbabwe. W lecie odbywa się popularny cykl koncertów na świeżym powietrzu w niedzielne wieczory. Na terenie parku cały czas można podziwiać fragment żywopłotu z dzikich migdałowców posadzony przez Van Riebeecka w 1660 roku jako granica pomiędzy cywilizacją i dzikimi plemionami Hotentotów.